Ter gelegenheid van het 10-jarig jubileum van Blood and Wine hebben we een praatje gemaakt met Tomasz Marchewka van CD Projekt Red. De ontwikkelaar onthult in het interview details over The Witcher 3 die zelfs fans nog niet kenden.
Het is precies tien jaar geleden dat CD Projekt Red met de uitbreidingBlood and Winezijn meesterwerk onder de rollenspellenThe Witcher 3: Wild Hunttot een spetterend einde bracht. Het hoofdstuk in het zonnige Toussaint leidt het verhaal van de witgeharige monsterjager naar een prachtig afgeronde conclusie en stuurt Geralt aan het einde van de campagne naar een welverdiend pensioen op zijn eigen wijngoed Corvo Bianco.
Inmiddels weten we dat dit pensioen niet lang duurt. Want zoals CD Projekt onlangs heeft aangekondigd, krijgt The Witcher 3 in 2027 met Songs of the Past nog een derde uitbreiding, waarin Geralt nogmaals het zwaard van de hekser hanteert. Maar bij gebrek aan verdere informatie hierover blijven we voorlopig nog even bij Blood and Wine.
Ter gelegenheid van het 10-jarig jubileum van de DLC heeft onze Witcher-expert Michał Mańka namelijk een gesprek gehad met Tomasz Marchewka van CD Projekt en van de story director vanThe Witcher 4tal van interessante details over de ontwikkeling van Blood and Winete horen gekregen, die jullie gegarandeerd nog niet kenden. Het volledige interview is als video te vinden op ons FYNG-YouTube-kanaal.
Wat heeft CD Projekt verteld?
In het interview hebben we Tomasz Marchewka naar allerlei onderwerpen gevraagd. De interessantste onthullingen vertellen we jullie hier:
Een andere titel: Blood and Wine had oorspronkelijk heel anders moeten heten en eruitzien. Tijdens de ontwikkeling luidde de titel aanvankelijkBells of Beauclair. Het zou gaan overeen magische gebeurtenis
en een vloek die rust op de gelijknamige klokken van Beauclair. Dit eerste ontwerp van de uitbreiding was niet zo nostalgisch en epiloogachtig opgezet als het uiteindelijke Blood and Wine. In plaats daarvan wilde CD Projekt een DLC maken die qua toon anders aanvoelt dan de rest van Witcher 3.
Waarom vampieren?Het korte antwoord van Tomasz Marchewka: Omdat ze gewoon cool zijn.& nbsp;Nadat Geralt het had opgenomen tegen Gaunter O’Dim, wilden we de volgende grote uitdaging voor de Hexer introduceren.
Toen kwamen hogere vampieren bij ons op.Tegelijkertijd zijn vampieren ook erg intelligent. Dat maakte Detlaff tot zo’n interessante antagonist.
Hoe kwam de terugkeer van Regis tot stand?Fans van de boeken zullen zich herinneren dat Geralts vampiervriend sterft in de strijd tegen de magiër Vilgefortz. Dat hij in Blood and Wine toch terugkeert, heeft volgens CD Projekt twee redenen: ten eerste was Regis altijd al een grote favoriet bij de fans. Ten tweede heeft schrijver Sapkowski toegegeven dat hij het moeilijk vond om Regis te laten sterven.
Een van de scenarioschrijvers stelde tijdens de conceptfase spontaan voor om Regis terug te brengen. Toen viel bij ons het kwartje.
De vriendschap tussen de twee is een cool verhaalelement voor Blood and Wine geworden.Tegelijkertijd moest zijn terugkeer echter overtuigend zijn, aangezien fans ervan uitgaan dat hij dood is.
https://www.global-esports.news/ wp-content/uploads/2026/06/Vampire-Emiel-Regis-Rohellec-Terzieff.jpg
Wat heeft het verhaal en de quests in Toussaint geïnspireerd?We hebben ons afgevraagd hoe de wereldopbouw in de boeken werkt en hebben ons Toussaint op basis van die kennis opgebouwd. Aan de oppervlakte is het warm en mooi, maar er zijn afschuwelijke monsters en de mensen weten dat. Ook de alomtegenwoordige ridders zijn weliswaar gerespecteerde mensen, maar kunnen in hun privéleven echt afschuwelijke mensen zijn. Dergelijke motieven komen vaak voor in de Witcher-wereld.
Een huis en sprekende paarden
Hoe kwam het dat Geralt uiteindelijk een huis bezit?In de wereld van Sapkowski zijn de witcher meestal rondtrekkende zwervers die nergens langer blijven dan strikt noodzakelijk is. Slechts een klein aantal witcher heeft ooit een eigen huis gehad. Tomasz Marchewka onthult:
De beslissing kwam pas relatief laat in het ontwikkelingsproces. Wijnhuizen spelen immers een belangrijke rol in het verhaal van Blood and Wine. Er zijn zelfs de Wijn-oorlogen. En toen dachten we dat het cool zou zijn als Geralt uiteindelijk zijn eigen wijnhuis zou krijgen. […] In de boeken droomt Geralt er immers van om zich ergens met Yennefer te vestigen.
Waarom zijn er juist in Blood and Wine zoveel onconventionele zijmissies?Veel van deze missies begonnen als simpele grappen
, onthult Marchewka lachend.Gewoon omdat mensen zeiden: ›Stel je voor dat Geralt met Plötze zou kunnen praten‹ of ›Geralt gaat naar de bank en wil geld opnemen‹. Maar dat is precies wat we toen hebben gedaan.
Marchewka was zelfs zelf verantwoordelijk voor een van de beruchtste quests in Blood and Wine:Bij de quest Papierkrieg wilden we met de jacht op pasje A38 eigenlijk alleen maar een kleine Asterix-referentie inbouwen. En we hadden eigenlijk verwacht dat we het overdreven hadden en dat de testers de quest saai zouden vinden. Maar mijn leidinggevende was enthousiast en zei: ‘Dat is supercool, maak de quest langer.’ Dus hebben we nog meer bureaucratische hindernissen ingebouwd. Het was helemaal niet zo eenvoudig om daar de juiste balans in te vinden. Want een game-quest moet natuurlijk leuk zijn. Maar in deze quest gaat het in de eerste plaats om gefrustreerd zijn.
(Geen) sprookjesachtig einde
Was het vanaf het begin duidelijk dat Blood and Wine geen sprookjesachtig einde zou krijgen?Aan het einde van de DLC moeten we kiezen tussen Detlaff en Syanna; een happy end waarbij beiden overleven, is er niet. Was er in de conceptfase van de campagne ooit uitzicht op een happy end of moest het een klassiek Witcher-verhaal worden?
In Blood and Wine zou het vanaf het begin om liefde gaan, hoe vreemd dat nu ook klinkt. Het verhaal vertelt hoe liefde je blind kan maken, ongeacht wie je bent. Zelfs een eeuwenoude, hogere vampier is daar niet immuun voor. Het is dus een zeer tragisch verhaal, daar kan geen happy end in zitten. De pitch was destijds: een jong meisje weet een hogere vampier te slim af te zijn
, legt Marchewka uit in het interview.
Het resultaat van al deze inspanningen is, zoals bekend, een verhaal over vampieren en liefde in een vorstendom dat qua sfeer duidelijk verschilt van de rest van de Witcher-wereld. Toussaint is aan de oppervlakte immers warm en uitnodigend. Maar onder de oppervlakte loert ook hier de lelijke waarheid. Monsters en het kwaad zijn overal. En zo past Blood and Wine uiteindelijk uitstekend in het Witcher-universum.
