De aankondiging van het nieuwe avonturenspel verwarmt Steffi’s hart, en dat is ook hard nodig. Misschien gaat het bij sommigen van jullie net zo.
Een van die avonden na het werk waarop je maar niet echt tot rust komt. Het werk zit erop, maar je hoofd blijft maar door afspraken en kijkcijfers malen, niets lijkt echt leuk, en er is nog zoveel te doen in huis. Dus doe ik wat je nu eenmaal doet om je uitgeputte hersenen een beetje dopamine te geven – scrollen door de feeds op sociale media.
Er verschijnt een bericht. Machinarium 2? Wacht even, kan dat echt … En ja, inderdaad, het is een officiële onthulling van de Tsjechische studio Amanita Design, die juweeltjes als Samorost, Botanicula, Creaks en juistMachinarium heeft gemaakt. Onlangs waagden ze zich aan maatschappijkritiek met het grandioze, maar helaas weinig opgemerkte Phonopolis.
Wie ooit een spel van Amanita Design heeft gespeeld, weet wat ik bedoel als ik zeg: Dit is kunst. Puzzels zonder woorden, eigenzinnige en tegelijkertijd betoverende muziek, handgetekende personages en werelden die het gevoel geven alsof je je in een paralleluniversum bevindt. Dat de ontwikkelaars het zo lang hebben volgehouden dat ze nu, na 17 jaar, een vervolg uitbrengen op hun grote hit van destijds – dat voelt als een kleine, warme knuffel op een koude avond.
(X)
Machinarium: een terugblik
Het avontuur van de kleine robot Josef behoort tot een van de best beoordeelde point-and-click-avonturen op Steam, met 95 procent positieve recensies op basis van meer dan 17.000 gebruikersbeoordelingen. En dat terwijl het spel zo minimalistisch is dat ons personage niet eens kan praten.
Josef probeerde destijds zijn robotvriendin Berta te redden van een gemene organisatie. In Machinarium 2 (of Machinarium², zoals het eigenlijk heet) zijn de twee samen op pad. Ze ontdekken een vallei waar twee robotvolken wonen. Die raken langzaam zonder energie, en ik weet nu al dat ik zal lachen en huilen.
Jeetje, toen, in 2009. Point&Click beleefde een bloeiperiode, Poker Face van Lady Gaga domineerde de hitlijsten en in de bioscoop draaide de eerste Avatar-film van James Cameron. Coldmirror maakte game-recensies op YouTube (ook over Machinarium). Natuurlijk, als je terugkijkt, zie je alles altijd door een roze bril, maar wauw, wat waren dat toen eenvoudigere tijden voor mij.
Sindsdien is de wereld enorm veranderd, naar mijn gevoel ten slechte. Vooral de afgelopen jaren voelt het steeds vaker vreselijk somber aan. Bijna iedereen maakt zich zorgen over de toekomst, gezien de wereldwijde economische crisis, oorlogen, de klimaatramp, een versnipperde samenleving en nog zoveel meer.
Fijn dat er in deze zee van problemen nog kleine drijvende lichtpuntjes zijn, zoals een creatieve kunstenaarsstudio uit Praag, die blijft inzetten op door mensen gemaakte, originele en liefdevol ontworpen spellen.
Velen lijken het net zo te ervaren als ik, als je kijkt naar de aandacht die de verrassende onthulling trekt. De eerste trailer had na één dag al 400.000 views verzameld, met duizenden mensen die hun dierbare herinneringen in de reacties delen. Ook de ontwikkelaars zelf zijn ontroerd door de positieve reacties:
We vroegen ons af of het na 17 jaar nog iemand iets zou kunnen schelen. Jullie geven er wel om, en we hadden niet gerekend op zo’n warm onthaal. Het laat ons zien dat we op de goede weg zijn. Bedankt allemaal, we doen ons best om jullie niet teleur te stellen!
Een releasedatum voor Machinarium 2 is nog niet bekend. Het schijnt echter al enkele jaren in de maak te zijn, onder de codenaam Project B.
Hoe sluit je zo’n artikel af? Normaal gesproken vragen we jullie aan het einde naar jullie mening of maken we een luchtige grap. Dat lijkt me een beetje ongepast, na al die sombere onderwerpen. In plaats daarvan wens ik jullie gewoon het allerbeste en veel sterkte. We leven in deprimerende tijden, maar in ieder geval ook op de enige bekende planeet met bomen, chocoladekoekjes en videogames.
