Gry horrorowe poruszają różnorodne podgatunki, od gore i horroru cielesnego po apokaliptyczne pustkowia i kosmiczny terror, a „Dreadline Express” balansuje na ciekawej granicy między katastrofą końca świata a egzystencjalizmem poszukiwania sensu życia. Gra „Dreadline Express” miała swoją premierę wyłącznie na PC za pośrednictwem platformy Steam 16 października, a tak zwana „metroidbrainia” osiągnęła już 98% pozytywnych ocen na Steamie, a gracze chwalą ten tytuł jako doskonały przykład tego, jak zasada „mniej znaczy więcej” wyróżnia się w branży, w której obfitość i nadmiar tak często zagłuszają przesłania ukryte w subtelnej narracji.
Podczas gdy rynek gier AAA jest w dużej mierze zdominowany przez uznane serie i dopracowaną grafikę, w świecie niezależnych horrorów obserwuje się znaczący renesans gier o oldschoolowej grafice i prostej rozgrywce, które służą przedstawianiu historii skłaniających do refleksji. Często brak hiperrealizmu zamienia się na nacisk na surrealizm, a „Dreadline Express” wydaje się być kolejną niezależną grą, która w równym stopniu skupia się na zadawaniu pytań, co na udzielaniu odpowiedzi.
Dreadline Express wprowadza mechanikę budowania talii do horroru psychologicznego
W wywiadzie dla serwisu Deadline twórca David Konecny wymienił gry horrorowe, takie jak SOMA, oraz filmy Ariego Astera, np. Midsommar, jako inspiracje dla swojego podejścia do tworzenia Dreadline Express. Czeski twórca przeżył „kryzys”, próbując swoich sił w różnych projektach, które nigdy nie doszły do końca, i ostatecznie postanowił połączyć różne elementy w jedną spójną całość w grze „Dreadline Express”. Konecny czerpał inspirację ze swojej miłości do pociągów i twórczości Lovecrafta, dodając jednocześnie elementy własnego życia – dorastał u boku swojej prababci – i postanowił stworzyć grę, w której gracze sami decydują, w jakim kierunku potoczy się fabuła. Powstały w ten sposób projekt, który zawiera również elementy zbierania kart i budowania talii, oferuje unikalną pętlę rozgrywki, zachęcającą graczy do odkrywania mrocznej historii „Dreadline Express” na nowe sposoby.
W grze „Dreadline Express” gracze będą musieli dokonywać różnych obserwacji i wchodzić w interakcje z określonymi przedmiotami, aby zdobyć karty, które następnie będą mogli wykorzystać do rozmowy z innymi pasażerami pociągu oraz poznania pochodzenia i sposobu myślenia wszystkich osób znajdujących się na pokładzie „ostatniego istniejącego pociągu z ludźmi”. Daje to graczom pełną kontrolę nad fabułą – mogą wybierać między pozytywnymi a negatywnymi rozmowami, by zdobywać przyjaciół lub wrogów, a wszystko to podczas próby rozwiązania wielkiej tajemnicy, która spowija pociąg i jego pasażerów melancholią. Biorąc pod uwagę fabułę przypominającą SOMA i rozgrywkę w stylu Inscryption, nie jest chyba zaskoczeniem, że Dreadline Express już na wczesnym etapie spotkał się z entuzjastycznym odbiorem wśród fanów horroru psychologicznego.
Pomimo obaw, że rynek niezależnych horrorów ulegnie przesyceniu projektami próbującymi naśladować formułę kultowych gier horrorowych z lat 90., wiele z tych nowszych tytułów wyróżnia się zarówno między sobą, jak i na tle swoich poprzedników dzięki innowacyjnym zwrotom akcji w rozgrywce i odważnej narracji. Dreadline Express robi to dzięki interakcjom z kartami i eksploracji w ciasnych przestrzeniach, a jego nietypowa fabuła może być warta uwagi. Czy osiągnie taki sam mainstreamowy sukces jak SOMA czy Mouthwashing, dopiero się okaże, ale popularność niekoniecznie jest „alfą i omegą” gier, szczególnie w przypadku niezależnych horrorów.
