Een van de meest veelbelovende aankomende Steam-titels is Pax Autocratica, een spel dat verschillende genres samenbrengt tot één ongelooflijk diepgaande ervaring. Het spel plaatst spelers in de schoenen van een dictator in de ruimte, en via deze dictator kunnen spelers rekenen op veel Helldivers-achtige satire. Terwijl Pax Autocratica zijn Super Earth-achtige humor serveert, krijgen spelers ook te maken met een kampbeheer-element waarbij ze hun onderdanen aansturen om bepaalde processen te automatiseren, wat een Satisfactory-achtige gameplay-loop aan de mix toevoegt.
Hoewel deze Steam-titel het koloniebeheer-genre simpelweg een antitotalitaire draai had kunnen geven, tilt ontwikkelaar Multiverse het geheel naar een hoger niveau door een andere favoriete bezigheid van dictators toe te voegen: oorlog. Maar in plaats van troepen simpelweg vanuit een top-downperspectief aan te sturen – wat velen zouden verwachten als de manier waarop een koloniebeheerspel oorlogsvoering zou aanpakken – stelt Pax Autocratica spelers daadwerkelijk in staat om deel te nemen aan de gevechten. Hier ontvouwt zich een geheel andere gameplay-ervaring, met razendsnelle first-person-schietactie en het ontwijken van projectielen die doen denken aan de gevechten in Doom. Nu de lancering van de game nog maar een paar dagen verwijderd is, zullen spelers snel zien of het spel de verwachtingen kan waarmaken, maar deze mengelmoes van genres is op papier onmiskenbaar veelbelovend.
Het koloniebeheer van Pax Autocratica combineert de humor van Helldivers met het gevoel van vooruitgang uit Satisfactory
Hoewel Pax Autocratica spelers volledige controle over hun leger geeft, zal het bij elke gelegenheid kritiek uiten op dictators. Multiverse is op zijn Steam-pagina heel open over de satire in de game; de ontwikkelaar gaat zelfs zo ver dat een deel van alle opbrengsten wordt gedoneerd aan humanitaire hulp in alle landen die getroffen zijn door conflicten in de echte wereld. Hoewel de game spelers in staat stelt om burgers te straffen en te hersenspoelen, en de spot drijft met dit soort samenlevingen, erkent de ontwikkelaar ook dat dit soort dingen eerder zijn gebeurd en op dit moment overal ter wereld plaatsvinden.
Naarmate spelers de reikwijdte van hun heerschappij uitbreiden, zullen ze voor steeds meer mensen moeten zorgen (en deze moeten inzetten voor verdere uitbreiding). Nadat ze mensen naar hun hand hebben gezet – hetzij door een samenleving te creëren waarin men kan geloven, hetzij door met angst te regeren – kan de dictator zijn volk inzetten voor mijnbouw, het verzamelen van grondstoffen en het smeden van uitrusting voor de volgende vijandige overname. Met deze grondstoffen kunnen spelers van Pax Autocratica doorgaan met het bouwen van gebouwen om een nog indrukwekkender rijk op te bouwen. Spelers kunnen ook alle wetten maken en handhaven die ze maar willen, hoewel ze moeten oppassen dat ze niet te ver gaan. Als het moreel van de burgers te laag wordt, kunnen spelers te maken krijgen met een opstand die ze moeten neerslaan. Aangezien burgers bang, loyaal, dankbaar of opstandig kunnen zijn, moeten spelers voortdurend in de gaten houden hoe hun volk op hun acties reageert.
De FPS-gevechten in Pax Autocratica bieden Doom-achtige gevechten met de chaos van Helldivers
Hoe veelbelovend het er ook uitziet om je onderdanen te besturen in Pax Autocratica, wat er nog leuker uitziet is de mogelijkheid voor spelers om te vechten in de oorlogen die ze met hun eigen acties hebben ontketend. Nadat ze als dictator een gebied hebben gekozen om te verdedigen of te veroveren, kruipen gamers in de huid van een soldaat. Vanaf dat moment spelen spelers vanuit een first-person-perspectief, en juist hier zullen fans van Doom (en Helldivers) zich meer thuis voelen. Door gevechtsspecifieke upgrades voor zowel het wapen van de speler als het omringende leger, zou elk gevecht compleet anders moeten aanvoelen dan het vorige.
De razendsnelle actie in deze schietsegmenten draait dan wel om soldaten in plaats van demonen, maar de felgekleurde projectielen die ze afvuren lijken zeker op die uit de nieuwste Doom-games. Er komen ook voertuigen in het spel voor, en het gebruik ervan leidt tot zoveel explosies dat spelers het gevoel kunnen krijgen dat ze zojuist een Orbital Laser-strategie hebben ingezet. Terwijl spelers kogels ontwijken, tegen eindbazen vechten en verschillende soorten gewone vijanden tegenkomen in de grootschalige, roguelite-achtige gevechten, kunnen ze tijdens het gevecht ook hun bondgenoten opdracht geven om hun vuur te richten op gekozen doelen. Er zit zelfs een element van Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain in het spel, aangezien spelers verzwakte vijanden kunnen gevangennemen en hen kunnen indoctrineren tot loyale soldaten. Elke gevangengenomen vijand en elke gewonnen strijd stelt spelers in staat hun imperium uit te breiden, waardoor ze na verloop van tijd werkelijk niet meer te stoppen worden. En aangezien de game over een paar dagen uitkomt, kunnen spelers heel binnenkort beginnen met het opbouwen van hun imperium.
