opinion: Insurgency: Sandstorm is afgeprijsd op Steam, maar dat is helemaal niet de hoofdreden waarom het nu zo de moeite waard is.
Wat heeft een goede multiplayer shooter absoluut nodig? Geen vraag, gratis badass wapen skins natuurlijk, ik weet het. Maar wat het ook zeker nodig heeft is een actieve gemeenschap. Plato stelde ooit de provocerende vraag: Als een online server door niemand wordt bezocht, is hij dan echt online?
Insurgency: Sandstorm is een fantastische shooter, een van de beste die ik in jaren heb gespeeld. Maar wat de gemeenschap betreft, moet het spel het nog steeds stellen met deze (zeker historisch bewezen) platonische bestaanskwestie: Het aantal actieve spelers schommelt gewoonlijk ergens tussen 1.000 en 2.000 mensen.
Dat is genoeg om snel een spel te vinden, tenminste op Oost-Europese servers, maar de mensen zijn er meestal goed in. Ik word niet meteen in elkaar geslagen door mijn medespelers omdat ik nog geen 200 uur ervaring op de klok heb, maar de toon is ruw, vraagt om snelle gewenning, vergeeft weinig fouten.
Dit weekend, wordt het losser. Insurgency: Sandstorm is met de helft gedaald op Steam, het spelersaantal verdubbelt naar zo’n 4.000 tot 5.000 mensen – en hoewel dat in absolute termen niet veel klinkt, is het verschil groot.
Wat maakt Insurgency zo fantastisch?
Als de verkoop eerstejaars binnenhaalt, stijgen je kansen om in redelijk evenwichtige lobby’s terecht te komen. Want als je het gezeur van ongeduldige profs buiten beschouwing laat, is Insurgency eigenlijk niet zo hardcore.
Vergeleken met Tarkov, Arma en dergelijke, zijn de wedstrijden bijna gemakkelijk. Natuurlijk, zonder kill markers en met een belachelijk korte tijd om te doden en tijd om te sterven, moet je veel oplettender zijn, een goede headset is een must, en teamcoördinatie is een essentiële bonus.
