Het sociale experiment op een Minecraft-server loopt al twee maanden. De spelers stichten naties, schrijven wetten en onderhouden diplomatieke betrekkingen.
Als mensen elkaar ontmoeten in multiplayergames, kan er van alles gebeuren. In survivalgames zoals Rust gaan mensen elkaar te lijf, in Fallout 76 helpen ze elkaar eerder.
Maar wat gebeurt er als meer dan 1.200 spelers zich op een gezamenlijke Minecraft-server met specifieke regels begeven? Dat blijkt nu uit een experiment dat verbazingwekkende resultaten oplevert.
Naties uit de grond gestampt
De Minecraft-server Eden werd meer dan twee maanden geleden opgericht. Er zijn hier geen gedragsregels of serverbeheerders, de spelers worden grotendeels aan hun lot overgelaten. Voor Eden is echter een heel bijzondere spelmodus ontworpen: alleen spelen is extreem moeilijk, en belangrijke grondstoffen zijn beperkt tot bepaalde biomen of regio’s.
De bewoners van de server worden zo min of meer gedwongen om samen te werken, handel te drijven en grotere groepen te vormen. Wat aan het begin van het experiment nog een wetteloze woestenij was, is inmiddels uitgegroeid tot een wereld met eigen wetten, staten en diplomatieke betrekkingen:
Update: ik heb 1200 unieke spelers in een Minecraft-wereld zonder regels/beheerders gedurende 60 dagen gevolgd. Hier is hoe de politieke kaart is veranderd.
door
u/Tylerrr93 in
gaming
Een van de beheerders van de server, Tylerrr93, toont op Reddit de huidige politieke kaart. Daarop zijn verschillende grote rijken
te zien die hele biomen of kleinere delen van de kaart onder hun controle hebben gebracht:
Yeetistan
heerst over een eilandengroep met paddestoelenbossen. Het land exporteert voornamelijk leer en rundvlees.Tianguo
is een Aziatisch geïnspireerde natie die weinig contacten onderhoudt met andere staten.BedEx
is een op handel gerichte stadstaat die al zijn eigen wetgeving heeft gecreëerd.
De drijvende kracht achter de internationale betrekkingen op de Minecraft-server is de handel. Aangezien bepaalde grondstoffen alleen in sommige regio’s voorkomen, controleren sommige staten voor de vooruitgang belangrijke materialen zoals zand of bepaalde ertsen. Hoewel het in theorie mogelijk is om in het gebied van een andere natie te stropen of grondstoffen te smokkelen, mag die zich ook tegen dergelijke pogingen verzetten.
Handelsroutes zijn dus uiterst belangrijk voor de wereld van Eden. Hoewel het ook mogelijk zou zijn om belangrijke grondstoffen met geweld te verwerven, lijkt de uitwisseling tussen de verschillende staten tot nu toe grotendeels vreedzaam te verlopen. We zijn benieuwd hoe het verhaal van Eden zich verder zal ontwikkelen. Zullen er allianties ontstaan, grootmachten of veel kleine staten met hun eigen belangen? Of zullen er op een gegeven moment toch oorlogen uitbreken?
