Conjuring: Stillschweigen werkt bijna precies hetzelfde als de andere games van Supermassive, alleen dan rechtstreeks via Netflix.
De makers van Until Dawn, Supermassive Games, staan bekend om hun griezelige, interactieve films. Little Hope, The Quarry en dergelijke speel je op de console of de pc, terwijl het eigenlijk voor de hand ligt dat deze filmisch in beeld gebrachte ‘choose-your-own-adventure’-spektakels perfect zijn gemaakt voor de thuisbioscoop.
Dat dacht Netflix ook en heeft samen met de Britse ontwikkelstudio een streamingversie uit het populaire Conjuring-universum op poten gezet. Als je een Netflix-abonnement hebt, kun je Conjuring: Stillschweigen eenvoudig op de tv (of het pc-scherm) spelen met je mobiele telefoon. Ik heb het al uitgeprobeerd en vertel je graag hoe goed het werkt.
Vervloekte muziekdoos en een familietragedie
Waar gaat het over: Centraal staat – zoals gebruikelijk in deze franchise – een door demonen gekweld voorwerp: een muziekdoos met een ballerina die pirouettes draait op de muziek van Het Zwanenmeer en veilig is opgeborgen in de kelder van de Warrens, naast Annabelle.
De muziekdoos was ooit eigendom van de familie Cooper, om precies te zijn van de jongste dochter Bryony (Dakota Jueguen), die hem van haar overleden moeder (Olivia Vinall) had gekregen. Ze verhuisde samen met haar vader Jack (Joseph Millson) en haar oudere zus Charlotte (Georgia Arron) naar een oude herberg, maar sinds de dood van haar moeder heeft Bryony geen woord meer gesproken en ziet ze nu, alsof dat nog niet genoeg is, bovennatuurlijke verschijnselen – zoals een spookachtige vrouw die haar griezelige dingen toefluistert.
Naarmate het steeds griezeliger wordt, roepen de Coopers de onderzoekster Francesca Noakes (Emma McDonald) bij zich thuis, die in de leer is geweest bij de demonologen Ed en Lorraine Warren. Het beroemde echtpaar wordt overigens alleen in aantekeningen en brieven genoemd, dus verwacht niet te veel van de filmacteurs Patrick Wilson en Vera Farmiga.
Samen met Francesca en Bryony doorzoeken jullie het Inn, zoeken jullie naar aanwijzingen en nemen jullie beslissingen om erachter te komen waar de bovennatuurlijke verschijnselen vandaan komen. In totaal ben je hiermee tussen de één en twee uur bezig, afhankelijk van hoe grondig je de oude muren doorzoekt. De game is bovendien volledig in het Duits ingesproken.
Demonenhorror rechtstreeks in de palm van je hand
Conjuring: Stillschweigen maakt gebruik van de typische Supermassive-mechanismen. Je bestuurt je personages in verschillende hoofdstukken door afgebakende gebieden; in dit geval de onderzoekster Francesca en het meisje Bryony. Voor de besturing gebruik je de Netflix-app op je smartphone.
https://www.global-esports.news/wp-content/uploads/2026/11/On-the-left-you-can-see-the-smartphone-controls.jpg
In de kamers van de herberg liggen verschillende aanwijzingen verspreid, die worden gemarkeerd door witte randen. Als je ze toch over het hoofd ziet, kan dat het verloop van het verhaal beïnvloeden.
Silence is echter niet zomaar een loop-simulatie, want als Francesca heb je meteen een heel arsenaal aan spookjagersuitrusting bij je: een EMF-meter, een spookradio en een warmtebeeldcamera loodsen je door de ruimtes en onthullen belangrijke aanwijzingen.
Wat de uitvoering van deze apparatuur betreft, loopt de Netflix-game zelfs iets voor op de traditionele Supermassive-titels. Via het smartphonescherm krijg je namelijk meteen nog een soort alternate-reality-minigame in handen.
Als je bijvoorbeeld de warmtebeeldcamera gebruikt, draai je in het echt vrolijk rond om je omgeving te verkennen. Zo verandert je woonkamer even in de Red Lion Inn en op dat moment is het de moeite waard om even van de bank op te staan.
Met de spookradio zoek je, net als in de goede oude tijd, naar ontvangst door je mobieltje lukraak in verschillende richtingen te houden. Als dat lukt, klinken er spookstemmen uit je smartphone voor een extra meeslepende ervaring. Het EMF-apparaat fungeert daarentegen eerder als richtlijn. Het maakt luidere geluiden en knippert naarmate je dichter bij paranormale activiteit komt, en helpt je zo bij het zoeken naar aanwijzingen.
Daarnaast wacht je weer een reeks klassieke keuzes, soms met, soms zonder tijdsdruk. Echte quicktime-events ontbreken echter.
De eenvoudige loop- en zoeksequenties verlopen, zoals te verwachten, wat traag met de besturing via de mobiele telefoon. Het touchscreen mist simpelweg de nodige precisie. Daar staat tegenover dat je bij het snuffelen in de spullen van de Coopers in ieder geval de tijd kunt nemen, en dankzij de gemarkeerde voorwerpen zie je meestal al van ver waar je heen moet. Het is aardig dat Supermassive de aanwijzingen die de scène afsluiten extra heeft gemarkeerd, waardoor je in ieder geval niet hoeft te raden waar je het beste als laatste kunt zoeken.
De overige besturing – zoals de menunavigatie of op momenten waarop je keuzes moet maken – werkt echter feilloos en vooral de AR-passages zijn een echt hoogtepunt. Ook het verhaal heeft een aangenaam tempo en wie van demonische horror houdt, krijgt een vermakelijk en boeiend verhaal voorgeschoteld.
Dus als je eens een gezellige griezelaavond plant, biedt Conjuring: Stillschweigen een behoorlijk cool alternatief voor de traditionele horrorfilm.
Conclusie van de redactie
Ik ben niet de allergrootste fan van demonische horror, omdat ik vind dat de verhalen op het grote bioscoopscherm inmiddels zelden nog voor verrassingen zorgen. Des te verheugender vind ik de uitvoering van dit Conjuring-verhaal, want het is in ieder geval verfrissend wat de besturing betreft.
Ik ben zelfs blij dat Supermassive geen traditionele videogame over deze franchise heeft uitgebracht, want het is echt leuk om je mobieltje als spookjagersuitrusting te gebruiken. Dat zou met de traditionele muis- of gamepadbesturing niet in deze mate mogelijk zijn geweest.
Het verhaal zelf is niets bijzonders, maar het wordt mooi verteld en is motiverend genoeg om iets minder dan twee uur lang te vermaken en hier en daar voor een schrikmoment te zorgen. Al met al vind ik dat *Stillschweigen* op Netflix een goed thuis heeft gevonden.
De streamingdienst bracht met Black Mirror: Bandersnatch weliswaar al een interactieve filmervaring uit, maar de Conjuring-game komt aanzienlijk dichter in de buurt van het medium videogame. Supermassive’s horrortrip door de krakende Engelse pub is een geslaagd prototype dat laat zien hoe interactief streaming in de toekomst kan worden vormgegeven.
