“We hebben allemaal wel eens dagen gehad waarop we het gevoel hadden wakker te zijn geworden met ‘alle enen’ gerold: niets gaat goed,” zegt bedenker Gareth Martin.
Citizen Sleeper debuteerde op de PC Gaming Show in juni, en het verblindde me onmiddellijk. Het viel op als een stijlvolle science-fiction RPG, en de focus op storytelling en vrijheid leek bijzonder veelbelovend. Bedenker Gareth Damian Martin bracht in 2020 In Other Waters uit, een game waarin je speelt als een AI die een xenobioloog helpt, en is vooral geïnteresseerd om met deze nieuwe game opnieuw te graven in de echte wereldproblemen van vandaag, maar dan met een andere invalshoek en stijl.
“Net zoals In Other Waters spelers naar een andere planeet stuurde om onze relatie tot deze planeet te onderzoeken en te bespreken,” zegt Martin, “stuurt Citizen Sleeper spelers naar een verre toekomst van ondoorzichtige technologie en extreme precariteit om onze eigen tijd te onderzoeken. “
Ik hou van games die een gevoel van relateerbare realiteit proberen te vangen, en Citizen Sleeper lijkt dit te proberen in een sci-fi setting. Martin noemt de invloed van de anime Cowboy Bebop, met name de nadruk op “gig-werk en eenzaamheid en verveling.” Martin gebruikt ook de woorden “precariteit, persoonlijkheid en vrijheid” op de Steam-pagina van Citizen Sleeper, en ik was nieuwsgierig hoe ze van plan waren om elk van deze te verkennen in het spel. Als we praten, het concept dat ze schetsen is zowel beklemmend en een voorbeeld van doordachte science fiction dat nog steeds relatief zeldzaam voelt in games.
“Stel je voor dat je jezelf kunt aanmelden om gekopieerd te worden,” zegt Martin. “Deze kopie van jou zou dan in een digitaal lichaam kunnen worden gestopt en voor je werken, je schulden vereffenen en geld verdienen terwijl je slaapt. Je zou nooit het werk of het lijden van je kopie hoeven te ervaren, en op een dag zou je gewoon wakker kunnen worden met je schuld kwijtgescholden, geld in je zak en naar buiten kunnen lopen. In Citizen Sleeper ben je een van deze kopieën, een slaper, een doodloper van een leven, bedoeld om gewist te worden, maar die ontsnapt is aan het systeem.
“Dit soort schuld-slavernij is iets waarvan we versies kunnen zien in onze samenleving, in structuren zoals Uber die vrijheid beloven maar zowel de schuld van hun werknemers controleren (bij het kopen van een auto om als taxi te gebruiken) als de methoden van terugbetaling.”
Slapers worden juridisch niet beschouwd als “mensen” in het spel, gewoon kopieën. Bedrijfseigendom.
“In onze maatschappij maken we ook wetten wie als persoon of burger wordt beschouwd,” zegt Martin. “Kinderen van vluchtelingen worden geboren zonder natie of officiële identiteit. Transmensen worden bij wet verboden om hun toegang te beperken tot gezondheidszorg die we anders als een mensenrecht zouden beschouwen.”
Ze voegen er echter aan toe dat het spel “niet bedoeld is als een metafoor voor deze ervaringen, maar als een verkenning van de voorwaarden en logica’s die door een dergelijk systeem worden gecreëerd. “
