In een video beschrijft Muscat hoe het spel aanvankelijk een street brawler moest worden, zoals de klassieke collectie Teenage Mutant Ninja Turtles-spellen. Ontwikkelaar Halfbrick kreeg uiteindelijk van uitgever THQ te horen dat ze het over een andere boeg zouden gooien en meer op een Super Smash Bros. spel zouden gaan lijken, en veel werk werd weggegooid. Toen het spel ongeveer half af was, werd Halfbrick opnieuw gecontacteerd met nieuws over een grote fout: het contract dat THQ had getekend vereiste dat het spel een street brawler zou zijn, en blijkbaar had het bedrijf dat punt gewoon gemist. Halfbrick moest opnieuw maandenlang werk weggooien en krabbelde op het laatste moment bij elkaar wat het kon, maar uiteindelijk was het spel “een complete puinhoop”.
In dezelfde video beschrijft Muscat zijn ervaring met het werken aan een Avatar: The Last Airbender videospel dat ook onderhevig was aan grote verstoringen van de uitgever. De overeenkomsten zijn tweeledig: licentiegames en inmenging van de uitgever. Gelicentieerde games missen vaak veel innovatie of glans, en de eisen van de uitgever worden vaak genoemd als wegversperringen bij de ontwikkeling, maar het is geweldig om rechtstreeks van een ontwikkelaar duidelijkheid te krijgen over de redenen daarvoor.
Muscat sluit de video echter af met een derde horrorverhaal dat geen gelicentieerd spel was en ook geen druk van de uitgever kreeg. Misschien is de les dat, hoe dan ook, game-ontwikkeling een waar mijnenveld van uitdagingen is.
