Nightmare Reaper belooft compromisloze actie met een headbang-garantie. We hebben het gespeeld en de nekpijn bewijst het gelijk.
Nightmare Reaper is retro. Dat is moeilijk te missen, zelfs als het krachtige technische kader van Unreal Engine 4 op de achtergrond meesjokt. Desalniettemin moeten zelfs actiefans die niet zijn opgegroeid in de jaren 90 met shooter-mijlpalen als Doom dit over het hoofd zien.
Want als je met 80 verschillende wapens op een bombastische en riff-heavy metalsoundtrack walgelijke hellewezens tot rode pixels aan het knallen bent, hoe belangrijk zijn de graphics dan nog?
Party alsof het 1993 is
Je eerste pogingen in Nightmare Reaper zullen je zeker een paar keer terugsturen naar de harde realiteit van de kamer van je patiënt vanwege dekrappe moeilijkheidsgraad, die niet kan worden veranderd (waarover zo dadelijk meer).
Maar het is de moeite waard om door te zetten, want als je na een uur of zo eenmaal voorbij de oppervlakkige leercurve en de aanvankelijk eentonige, sombere grotgangen bent,
komt er een actie- en gitaarstorm die je niet snel zult vergeten.
De soundtrack is geschreven door de getalenteerde metalcomponist Andrew Hulshult, die al betrokken is geweest bij de achtergrondmuziek van talloze shooters.
Met de fijnste snippers in je oor en je wijsvinger in de aanslag raas je door buiten- en binnengebieden, ontsteek je explosieve vaten, doorboor je eindbazen en begin je het level vrolijk vanaf het begin op een willekeurig punt als je toch betrapt wordt. Dankzij een handige automatische kaart verdwaal je niet.
Twee van dehoofdstukken, die elk ongeveer 7-10 uur durenwaren al beschikbaar om te spelen in Early Access. Het derde hoofdstuk luidt de volledige release in 2022 in. Het pakket wordt gecompleteerd door extra speltypen zoals New Game+ en Endless Game, en verschillende uitdagingslevels.
>
Eén vloog over het koekoeksnest
Maar eerst terug naar het begin:
Als speler kijk je echter vooral uit naar de nachten, want zodra je gaat slapen,beginnen de gelijknamige nachtmerries en dus ook de pret. Zonder verdere uitleg of noemenswaardig verhaal laat de game je los in een grot vol dodelijke skeletten, zombies en andere ghouls.
In tegenstelling tot het arsenaal van de dertig jaar oude rolmodellen zijn de tot 80 gevarieerde versnipperingsgereedschappen willekeurig verdeeld in kratten of vijanden en worden ze verder gedifferentieerd door middel van 30 mogelijke betoveringen, met andere woorden: hier is het moderne loot shooter-principe getrouwd met de gameplay van vroeger.
moed voor afwisseling
Naast de conventionele schiet- en snijwapens kun je vechten met bijna alles wat je maar kunt bedenken. Zaagbladwerper? Bijna banaal tegen vuurzwepen, zuurspuwende schedels, doelzoekende parasieten en een magische valkubus die eerst vijanden opzuigt en ze vervolgens uitspuugt als bondgenoten wanneer dat nodig is.
Afhankelijk van het zeldzaamheidsniveau veranderen meerwillekeurige modifiersde functie van je wapens. De gewone minigun was al woest, maar toen de willekeurig verschijnende witte spook trenchcoat ons een gunstige upgrade beloofde, werd het een legendarisch wapen dat vijanden ook bevriest en terugwerpt.
Als je het uitgangsportaal hebt gevonden, waarvan de positie soms kan veranderen door de deels handmatige, deels willekeurige levelgeneratiekun jeeen wapen meenemen naar het volgende level. Al te krachtige hulpjes zijn echter grijs gemaakt om de balans niet in gevaar te brengen. Per slot van rekening leverde de minigun ons aan het einde 16.000 goudstukken op, want overtollige munten worden automatisch verkocht.
Gulzig als Super Mario
Je hebt deze munten nodig voor denumerieke personage-upgrades, die je kunt verkrijgen zodra je je eerste cartridge in het tweede level hebt verzameld. Deze rollenspelelementen doen waar ze goed in zijn: Ze motiveren je om zelfs de laatste vijand enverborgen geheime kamer
te vinden.
De laatste zijn vaak verborgen achter gebarsten muren, maar er ligt ook genoeg buit te wachten aan het einde vanschakelpuzzels en springpuzzelsook. Als je met genoeg poen overschakelt naar de talentenboom, staat je niet zomaar een saaie vaardigheidstabel te wachten, maar een minigame naar het model van Super Mario.
Navigeer je gestoorde heldin door kleurrijke Mario-werelden en koop upgradeszoals extra munitie, wapenslots of hitpoints om de weg naar de volgende wereld vrij te maken. Vanaf de tweede wereld kun je ook je repertoire aan moves uitbreiden met een dodge jump (dash). Je kunt op elk moment terugkeren naar gemiste zijpaden.
In plaats van een kleine waarschuwing in de trant van “Wil je dit talent echt vrijspelen?”, moet je door korte endeels kraakheldere 2D sidescroller-levels springen, waarin elke munt die je verzamelt de waarde aan het einde vermenigvuldigt en dus de eigenlijke aankoopprijs verlaagt. De gewone shooterpassages verleiden je ook met bonusmunten als het eindscherm bevestigt dat je bijzonder grondig bent geweest.
Voor wie is Nightmare Reaper interessant?
De game zou verteerbaar moeten zijn voor alle actiefans,die altijd meer waarde hebben gehecht aan speelse dan visuele “wow”-momenten. Er zijn heel wat van die eerste momenten, vooral dankzij het ongewoon uitgebreide wapenarsenaal en de vele willekeurige elementen die de boel wat losser maken.
Als je de visuals echter niet over het hoofd kunt zien en je afvraagt hoeveel realistischer games er in de toekomst uit zullen zien, is deze technische demonstratie van de Unity Engine misschien interessant:
In Nightmare Reaper trekt de typische loot-shooter na elk level aan ondanks, of misschien wel dankzij, de zachte reset en de talentenboom, die is opgezet als een eigen videogame, vergroot de motivatie om “nog één rondje” te spelen.
OpSteamenGOGNightmare Reaper is sinds 28 maart 2022 verkrijgbaar voor een prijs van net geen €25 exclusief sales. Op het moment van schrijven getuigde 93% van de 3.348 Steam-spelers die de volledige versie van de first-person shooter beoordeelden, van de topkwaliteit van de gameplay en de soundtrack.
Voordeel van de redacteur
Toen ik voor het eerst aan Nightmare Reaper begon, benaderde ik het met nul verwachtingen. Toen ik het aan de kant moest leggen om dit artikel te schrijven, ben ik met tegenzin afgehaakt. Dit is beschrijvend voor de ongefilterde en onvervalste flits van plezier die wordt veroorzaakt door de actievolle achtervolging door de levels.
Of je nu maar 15 minuten of een paar uur de tijd hebt om te spelen, een rondje Nightmare Reaper is altijd de moeite waard, omdat de adrenalinekick betrouwbaar en direct na het betreden van elk level begint.
En als je ook maar een beetje metalbloed in je aderen hebt, ben je binnen de kortste keren weer verslaafd aan nieuwe gevechten, alleen maar om de uitstekende soundtrack nog eens te kunnen horen. Voor mij geldt in ieder geval dat de muziek van de componist nu ook buiten het spel regelmatig op de achtergrond te horen is.
