“De Grote Drie” – vrienden of vijanden?
Fans van BioShock kennen vaste antagonisten zoals Fontaine of Comstock – in Judas loopt alles anders. Game Director Ken Levine verklaarde in de officiële PlayStation Blog dat spelers deze keer actief bepalen wie uiteindelijk de tegenstander wordt. Drie centrale figuren, de zogenaamde “Grote Drie”, verschijnen in eerste instantie als mogelijke bondgenoten. Maar elke beslissing, elke dialoog, zelfs het negeren van een figuur kan ertoe leiden dat een vriend een gevaarlijke tegenstander wordt.
Levine maakt duidelijk: deze figuren zijn niet alleen questgevers, maar ook constante metgezellen die je acties nauwlettend in de gaten houden. Als je te afwijzend reageert of de verkeerde allianties aangaat, ontwikkelen ze hun eigen plannen – tot openlijke vijandschap toe. “We willen dat het voelt alsof je echt iemand verliest als een van de personages zich tegen je keert”, aldus Levine.
“We willen dat het pijn doet” – Emotionele kracht in plaats van standaard schurk
Levine liet zich daarbij inspireren door bekende systemen zoals de Nemesis-functie uit Mittelerde: Mordors Schatten. Maar hij belooft meer diepgang: De “Grote Drie” moeten niet alleen nieuwe krachten ontwikkelen, maar ook echte emoties tonen – vreugde, teleurstelling, woede. Daarmee wil Judas de klassieke rolverdeling tussen held en schurk definitief doorbreken.
Het systeem moet het verhaal persoonlijker maken, bijna alsof de spelers een vriendschap op het spel zetten. “We willen met deze dynamiek spelen en we willen dat deze beslissing supermoeilijk is”, benadrukt Levine. Wie in Judas dus de verkeerde touwtjes trekt, zou uiteindelijk kunnen moeten vechten tegen iemand die hij voorheen als zijn naaste vertrouweling beschouwde.
Levine kon nog geen officiële releasedatum noemen. Strauss Zelnick, directeur van uitgever Take-Two, had onlangs een periode van twaalf maanden genoemd, maar insiders uit de branche rekenen eerder op een latere datum. Toch was er een kleine troost voor de wachtende community: de onlangs onthulde Key Art toont voor het eerst de duistere visuele richting van het spel – en herinnert eraan dat Judas ondanks alle vertragingen steeds meer vorm krijgt.
