Franzi heeft de nieuwe Edgerunners-zijmissie, de Glamdocs en de nieuwe wapenvaardigheid eens bekeken. Nu vertelt ze jullie of een nieuw bezoek aan Night City de moeite waard is.
Howdy, Choomba! Ik heb al meer dan 250 uur in Night City mijn bionica flink op de proef gesteld – ik zit momenteel in mijn derde playthrough en maak als voormalige Corpo-parasiet naam als huurling.& nbsp;Het past natuurlijk als een kogel in een pistool dat CD Projekt Red ter gelegenheid van de release van Edgerunners 2 op Netflix nog koelbloedig de update 2.5 heeft uitgebracht om de boel flink op te stoken!
Dus heb ik mijn bril eens gepoetst en gekeken of het de moeite waard is om nog eens in het moeras van Night City te duiken. Een nieuwe zijmissie met huurlinglegende Weak Kingsley, Glamdocs en een voordeel in de vaardighedenboom, waarbij ik meteen mijn cowboyhoed op wil zetten? Verdomme. Ja, Choom – ik ben erbij!
- 1 – Hoogtepunt: de nieuwe vechtvaardigheid
- 2 – Hoogtepunt: de Glamdocs
- Clampdown had veel beter kunnen zijn
1 – Hoogtepunt: De nieuwe gevechtsvaardigheid
Als jullie me vóór mijn game-avond hadden gevraagd welke nieuwe functie ik het leukst zou vinden, had ik jullie zonder twijfel gezegd: Natuurlijk de nieuwe zijmissie »Clampdown«!
Maar nu is mijn antwoord verrassend anders: De nieuwe vaardigheid »Dubbele ellende« in de Coolness-talentboom. Hier krijg ik de mogelijkheid om twee pistolen of revolvers tegelijk uit te rusten en me met dubbele vuurkracht door een gevecht te schieten.
Het geeft best een bevredigend gevoel om plotseling twee wapens onder de neus van een tegenstander te houden. Net als Jamie Foxx in de finale van Django Unchained schakel ik de ene Gonk na de andere uit.
Ik heb echter wel een kleine opmerking: Het zou nog cooler zijn als elk wapen een eigen knop had om af te vuren. Zo zou het hele proces nog meeslepender aanvoelen en zou ik de pistolen ook afzonderlijk van elkaar kunnen gebruiken.Als ik bijvoorbeeld in de stealth-modus slechts één wapen met geluiddemper heb, trek ik niet meteen de aandacht van alle tegenstanders om me heen. Maar met een of andere knop moet ik tenslotte ook nog richten.
2 – Hoogtepunt: De Glamdocs
De Glamdocs zijn het tweede aspect dat me echt heel positief heeft verrast. CD Projekt Red heeft namelijk niet zomaar wat NPC’s in de gebouwen laten intrekken, maar elk van hen heeft een echte persoonlijkheid en een klein achtergrondverhaal.
Zo word ik in het stadscentrum bij de Glamdoc The Styliste meteen bedreigd door robots met pistolen, of raak ik in Santo Domingo verstrikt in een familieruzie. Ik had zoveel plezier met die schermutselingen dat ik bij elke Glamdoc in Night City ben langsgegaan.
Daar kun je je cyberware (Mantis-messen, Gorilla-armen, Monodraad, raketlanceersysteem) qua ontwerp en kleur aanpassen. Als je ervan houdt om elk hoekje van Night City te verkennen en in je op te nemen, is het zeker de moeite waard om hier wat van je kostbare tijd in te investeren.
Een soortgelijk zorgvuldig ontwerp had de nieuwe zijmissie ook wel kunnen gebruiken, want die heeft me eigenlijk behoorlijk teleurgesteld.
Clampdown had veel beter kunnen zijn
Voor de nieuwe zijmissie moet ik zowel de hoofdmissies ‘Der Coup’, ‘Love like Fire’ en ‘Playing for Time’ voltooien als twee opdrachten voor de tussenpersoon Wakako Okada in Japantown. Na enige tijd krijg ik een bericht van haar, waarin ze me in contact brengt met de huurling King, alias Weak Kingsley – een van de hoofdpersonages uit Edgerunners 2.
De quest speelt zich af vóór de gebeurtenissen van het tweede seizoen en ik moet King ontmoeten in de buurt van het restaurant BuryGer in Santo Domingo. Hier volgt al de eerste teleurstelling: Hij komt niet zelf opdagen, maar belt me alleen maar op. Mijn opdracht is om een van zijn crewleden te bevrijden uit de gevangenis aan de overkant van de straat.
Clampdown is op zich best leuk, ik heb me er zo’n 30 minuten mee beziggehouden, maar het is eigenlijk alleen de moeite waard om de legendarische outfit van King en zijn tech-revolver Coronation te krijgen. Vooral zijn hippe rode bril ziet er behoorlijk cool uit – die heeft Robert Downey Jr. waarschijnlijk ook in zijn brillencollectie.
Aan het einde wacht nog een kleine eindbaas, waar ik echter absoluut geen emotionele band mee heb, die nog nooit eerder is genoemd en die eerder aanvoelt als weer een Cyberpsycho-opdracht van Regina Jones. Ik had geen enorme quest verwacht, maar alleen al door een videogameversie van King zou het veel leuker zijn geweest. De huurling heeft zelfs geen echt belscherm gekregen.
Hoe zit het bij jullie? Hebben jullie sinds de 2.5-update alweer in Cyberpunk 2077 gespeeld? Of gaan jullie dat nog doen? Laat het ons gerust weten in de reacties.
Ik ga nu weer terug naar Dogtown, want daar heb ik nog het een en ander te doen en Reed blijft me maar lastigvallen dat ik terug moet komen.
